روایتی از داغ فراق؛ وقتی کلام شهید، التیام‌بخش طوفان‌ها شد

شهادت نه پایانِ حیات، که آغاز حیات طیبه‌ای است که پیوند شهید با دل‌های منتظر را عمیق‌تر می‌کند. فاطمه معصومی در یادداشتی صمیمانه از حسرت دیدار و سوز فراق می‌گوید و این داغ را بهانه‌ای برای تجدید میثاق با آرمان‌های انقلاب می‌داند.

وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِی سَبِيلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاء عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ

شهدا پس از مرگ دارای حيات طيبه‌ای می‌شوند كه خداوند به آن‌ها وعده داده است و ارتباط آن‌ها با محيط بيرون از بين نمی‌رود.

دنیا با تمام عظمت و بزرگیش، جهان با اینهمه وسعت و پراکندگی اش، برای دل غمین و رنجورم به اندازه قفس کوچک پرنده ایی که نرده های اسارت امانش را بریده تنگ آمده است.
تمام وجودم از داغ فراق پدر امت در سوز و گداز است.
دلم به وسعت اینهمه بیکرانه های خداوند عجیب به تنگ آمده و قلبم از داغ فقدان و نبودنت سینه چاک داده است.
سالها در طلب و تمنای ملاقاتت بودم و نامه ها نگاشتم و حسرت دیداری که به قیامت موکول شد و الان با دلی پر از اندوه فقط میتوانم بگویم «فی امان الله آقای شهیدم».

ولی هر بار که نجوای خداحافظی را حتی در دلم زمزمه میکنم گویی بند بند وجودم تا مرز از هم گسیختگی پیش می‌رود و تمام تاب و توانم را این داغ سوزنده با خود می‌برد.

دقیقا همان حس غربت و بی کسی که با شنیدن خبر شهادتت ناگاه بر سرم آوارشد و زانوانم دگر یارای ایستادن نبود و با زانو زمین افتادم و جهان پیش چشمانم تیره و تار گشت.

ولی سکینه و آرامشی الهی که مدام تکرار میشد وخدای خامنه ایی زنده است، امید حرکت و قدرت ایستادن و محکم بودن را برایم جلوه گری می‌نمود.

و برای اثبات مدعایم گوش به امر سید بزرگوارمان، سید مجتبی خواهیم بود و برترین دلیل این مدعا حضور در خیابان ها و جانفشانی تا پیروزی نهایی کشورم خواهد بود.

آقاجان حالا که به آرزوی دیرینه خویش رسیدی برای ایران و ایرانی دعا کن مولای من، شمایی که تنها صدایت، تنها کلامت برای فروکش کردن امواج متلاطم و پر خروش طوفان ها کافی بود، تنها کلام و سخنی از شما همچو آبی بر آتش مؤثر بود.

هم اینک نیز با نفس رحمانی خودت ما را دعا بفرما که سخت محتاج دعایت هستیم پدرجان.

ما تا پای جان پای علم و علمدار این خیمه خواهیم ماند؛ولی هر چه از صبوری و استقامت بگویم، داغت آتشی بس عمیق بر عمق جان و نهانم گذاشته است که یارای گریز از آن را ندارم.

هر بار که صدایت، صورت زیبای همچو قرص ماهت و نام مبارکت را می‌شنوم چشمانم بی دریغ با سوز باریدن می‌گیرند.

ولی ما از شما درس ایستادگی و مقاومت را خوب آموخته ایم چون که فرموید: نزدیک قله هستیم.

عزممان را جزم میکنیم، کمر همت در راه اعتلای وطن، ایران مقتدر و متحد محکم و محکمتر می‌بندیم.

«نصرمن الله و فتح قريب»

✍️ف. معصومی

انتهای خبر/ تاج‌الدینی