هنوز صدای آن روزها در گوشم مانده است
اللهقلی تاجالدینی، ایثارگر دوران دفاع مقدس، در گفتگو با خبرنگار ما از روزهایی میگوید: که جوانان این سرزمین برای دفاع از خاک و ناموس وطن راهی جبههها شدند؛ روزهایی که به گفته او، جبهه تنها محل جنگیدن نبود، بلکه مدرسهای برای آموختن ایثار، رفاقت و مسئولیت بود.
وی افزود: آن روزها شرایط کشور با امروز خیلی فرق داشت. جنگ شروع شده بود و دشمن به خاک کشورمان حمله کرده بود. خیلی از جوانها احساس میکردند نمیتوانند در خانه بمانند و فقط نظارهگر باشند. هرکس به اندازه توان خودش احساس مسئولیت میکرد. ما هم رفتیم؛ شاید سن و سالمان کم بود، اما احساس میکردیم باید کاری برای کشورمان انجام دهیم.
تاج الدینی بیان کرد: جبهه برای ما فقط یک میدان نظامی نبود. رفاقت و همدلی عجیبی بین بچهها وجود داشت. همه از شهرها و خانوادههای مختلف آمده بودند، اما وقتی کنار هم قرار میگرفتیم، انگار سالها بود یکدیگر را میشناختیم. سختی زیاد بود، اما روحیه بچهها بالا بود و کسی نمیگذاشت دیگری احساس تنهایی کند.
ایثارگر دوران دفاع مقدس ادامه داد: چهره رزمندهها و لحظههای خداحافظی با خانوادهها. بعضیها وقتی از خانه بیرون میآمدند، نمیدانستند دوباره برمیگردند یا نه. با این حال، امید و ایمان داشتند. چیزی که هنوز بعد از سالها برای من فراموش نشده، همین روحیه ایستادگی و فداکاری است.
وی تاکید کرد: نسل امروز باید روایت واقعی آن دوران را بشنود. نه فقط از روی کتاب، بلکه از زبان کسانی که آن روزها را دیدهاند. جوان امروز باید بداند امنیتی که دارد، آسان به دست نیامده است. خانوادههایی بودند که عزیزانشان را از دست دادند و جانبازانی هستند که هنوز آثار آن دوران را با خود دارند.
تاج الدینی تصریح کرد: به اعتقاد من، مهمترین درس آن روزها این است که وقتی یک ملت کنار هم باشد، میتواند از سختترین شرایط عبور کند. در جبهه کسی دنبال منفعت شخصی نبود. همه یک هدف داشتند و همین اتحاد، قدرت بزرگی ایجاد کرده بود.
ایثارگر دوران دفاع مقدس افزود: میگویم گذشته را بشناسید. قرار نیست همه مثل ما زندگی کنند یا همان شرایط را تجربه کنند؛ اما باید بدانند کسانی قبل از آنها برای حفظ این کشور سختی کشیدهاند. قدر خانواده، کشور و آرامشی را که دارند بدانند و در هر مسئولیتی که هستند، احساس مسئولیت کنند.

