در آن روزها، جبهه فقط سنگرهای خاکی نبود؛ هر خانه، هر مسجد و هر محله به بخشی از یک مقاومت بزرگ تبدیل شده بود. یکی سلاح به دست گرفت، دیگری نان جبهه را فراهم کرد، مادری لباس رزمندهاش را شست و پدری چشم به جاده دوخت؛ همه سهمی در این حماسه داشتند.جوانانی که روزی در همین کوچهها قدم میزدند، ناگهان خود را در برابر آزمونی بزرگ دیدند؛ آزمونی که انتخاب میان آسایش و مسئولیت بود. آنان رفتند تا مرزها بماند، تا پرچم این سرزمین بر زمین نیفتد و تا خانههای مردم در امنیت باقی بماند.
دفاع مقدس را نمیتوان تنها در آمار عملیاتها و نام مناطق جنگی خلاصه کرد. پشت هر عملیات، انسانی ایستاده بود؛ انسانی با آرزو، خانواده، دلبستگی و آیندهای که میتوانست داشته باشد، اما در لحظهای حساس، مسئولیت را بر آسایش شخصی مقدم دانست.
سنگرهای دیروز شاید امروز خاموش شده باشند، اما روایت آن روزها هنوز زنده است؛ در نگاه جانبازی که سالهاست درد را به دوش میکشد، در قاب عکس شهیدی که همچنان مهمان خانه خانوادهاش است و در چشمان مادری که هنوز خاطرات فرزندش را با همان اشتیاق سالهای دور روایت میکند.
نسل امروز اگرچه صدای انفجارهای آن روزها را نشنیده و خاکریزهای جبهه را از نزدیک ندیده است، اما میتواند حقیقت آن روزها را از روایت کسانی بشنود که در میدان بودند.
این وظیفه ماست که دفاع مقدس را از یک مناسبت تقویمی فراتر ببریم؛ چراکه اگر روایت این حماسه به نسل جدید منتقل نشود، بخشی از حافظه تاریخی یک ملت آرامآرام کمرنگ خواهد شد.
دفاع مقدس، روایت یک ملت در سختترین روزهاست؛ روایتی از اینکه چگونه مردم میتوانند در برابر دشواریها کنار یکدیگر بایستند و چگونه ایمان، مسئولیتپذیری، همدلی و فداکاری میتواند یک جامعه را از دل بحران عبور دهد.
امروز که سالها از آن روزهای پرالتهاب گذشته است، هنوز میتوان از خاکریزهای آن دوران درس گرفت؛ اینکه هیچ ملتی بدون شناخت گذشته خود نمیتواند آیندهاش را درست بسازد و هیچ نسلی نباید اجازه دهد فداکاریهای نسل پیش از او به فراموشی سپرده شود.
دفاع مقدس تمام شده است، اما روایتش هنوز ادامه دارد؛ در کتابها، در خاطرات رزمندگان، در خانههای شهدا و جانبازان و در حافظه مردمی که بخشی از تاریخ این سرزمین را با تمام وجود لمس کردهاند.
و شاید امروز، مهمترین سنگر ما روایت درست باشد؛ روایت مردانی که رفتند تا ایران بماند، روایت مادرانی که ایستادند تا فرزندانشان در تاریخ بمانند و روایت نسلی که ثابت کرد در سختترین روزها، میتوان ایستاد.
دفاع مقدس یک خاطره دور نیست؛ بخشی از هویت تاریخی ایران است؛ حماسهای که باید شنیده، فهمیده و برای نسلهای آینده روایت شود.