به گزارش پایگاه خبری «بوتیانیوز»؛ در تقویم تاریخ، روزهای بسیاری آمده و رفتهاند؛ اما برخی روزها تنها یک تاریخ نیستند، بلکه آغاز یک جریان ماندگارند. عاشورا از همان روزهاست؛ روزی که حقیقت در برابر قدرت ایستاد و خون بر شمشیر پیروز شد. اگرچه بیش از چهارده قرن از واقعه کربلا میگذرد، اما پیام آن همچنان زنده، الهامبخش و راهگشاست.
امام حسین(ع) در عاشورا برای کسب قدرت یا دستیابی به جایگاه دنیوی قیام نکرد. آنچه ایشان را از مدینه تا کربلا کشاند، احساس مسئولیت در برابر انحراف جامعه اسلامی بود. آن حضرت با قیام خود نشان داد که هرگاه ارزشهای الهی، عدالت و کرامت انسانی در معرض تهدید قرار گیرد، سکوت جایز نیست؛ حتی اگر هزینه آن، جان انسان و عزیزترین یارانش باشد.
عاشورا تنها روایت یک نبرد نیست؛ روایت انتخاب است. انتخاب میان حق و باطل، میان عزت و ذلت، میان مسئولیت و بیتفاوتی. امام حسین(ع) و یاران وفادارش راهی را برگزیدند که شاید از نظر ظاهری به شهادت ختم شد، اما در حقیقت، حیات دوبارهای به اسلام و ارزشهای انسانی بخشید. همین انتخاب است که عاشورا را به مدرسهای برای همه نسلها تبدیل کرده است.
جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به پیام عاشورا نیاز دارد. دنیای معاصر با وجود پیشرفتهای علمی و فناوری، همچنان با چالشهایی مانند بیعدالتی، جنگ، تبعیض، منفعتطلبی و دور شدن از ارزشهای اخلاقی روبهروست. در چنین شرایطی، فرهنگ عاشورا میتواند چراغ راه باشد؛ فرهنگی که انسان را به صداقت، مسئولیتپذیری، عدالتخواهی و دفاع از مظلوم فرا میخواند.
یکی از مهمترین درسهای عاشورا، بصیرت است. بسیاری از مردم زمان امام حسین(ع)، حقیقت را میشناختند، اما در لحظه تصمیمگیری، دنیاطلبی، ترس یا بیتفاوتی مانع از همراهی آنان با حق شد. این تجربه تاریخی هشداری برای همه نسلهاست که شناخت حق، بدون شجاعت در عمل، کافی نیست.
از سوی دیگر، عاشورا جلوهای بینظیر از وفاداری و ایثار را به نمایش گذاشت. یاران امام حسین(ع) با آگاهی کامل از سرنوشت خود، در کنار امام ماندند و نشان دادند که ایمان واقعی در روزهای سخت معنا پیدا میکند، نه در زمان آسایش. این روحیه، سرمایهای ارزشمند برای هر جامعهای است که خواهان عزت، استقلال و پیشرفت باشد.
امروز میلیونها نفر در سراسر جهان با برپایی مراسم عزاداری، نام و یاد سیدالشهدا(ع) را زنده نگه میدارند. اما هدف از این مراسم، تنها سوگواری نیست. اشک بر امام حسین(ع) زمانی ارزشمند است که به شناخت، اصلاح رفتار و حرکت در مسیر آرمانهای آن حضرت بینجامد. عزاداری باید انسان را به مسئولیت بیشتر در قبال جامعه، خانواده و ارزشهای اخلاقی سوق دهد.
اگر عاشورا را تنها در مرزهای تاریخ محصور کنیم، از حقیقت آن فاصله گرفتهایم. عاشورا یک مکتب زنده است؛ مکتبی که به انسان میآموزد در برابر ظلم سکوت نکند، از حق دفاع کند، کرامت خود را حفظ کند و در سختترین شرایط نیز امید و ایمان را از دست ندهد.
امروز، بیش از آنکه به روایت عاشورا نیاز داشته باشیم، به عمل عاشورایی نیازمندیم. جامعهای که عدالت، صداقت، امانتداری، همدلی و مسئولیتپذیری را سرلوحه خود قرار دهد، در حقیقت راه امام حسین(ع) را ادامه داده است. پیام عاشورا، پیام زندگی است؛ زندگی با عزت، با ایمان و با مسئولیت.
عاشورا پایان یک حماسه نبود؛ آغاز راهی بود که هنوز ادامه دارد. راهی که مقصد آن، پیروزی حقیقت بر باطل و کرامت انسان بر ظلم و ستم است. هر نسلی باید سهم خود را در زنده نگه داشتن این پیام ایفا کند؛ نه فقط با زبان، بلکه با عمل.
انتهای خبر/ تاج الدینی

